Donuk Omuz Tedavisinde Doğru Bilinen Yanlışlar: Takviyeler Değil, Doğru Egzersiz ve Bütüncül Tedavi İyileştiriyor

Omuzda şiddetli ağrı ve hareket kısıtlılığıyla seyreden donuk omuz (adezif kapsülit) hastalığında vitamin, mineral veya bitkisel takviyelerin iyileştirici etkisine dair güçlü bilimsel kanıt bulunmadığı açıklandı.

Tıbbi adıyla adezif kapsülit olarak bilinen donuk omuz; omuz eklemini çevreleyen kapsülün sertleşmesi, kalınlaşması ve iltihaplanması sonucu ortaya çıkan, kolu kaldırma veya arkaya uzatma gibi günlük hareketleri ciddi şekilde kısıtlayan bir hastalık olarak öne çıkıyor. Güncel klinik veriler, hastaların "nasıl olsa kendiliğinden geçer" diyerek süreci zamana bırakmasının veya kulaktan dolma takviyelere başvurmasının iyileşmeyi sağlamadığını ortaya koyuyor.

"Sıcak Uygulama Tedavi Etmez, Sadece Rahatlatır"

Süreç boyunca evde yapılan sıcak veya soğuk uygulamaların hastalığı kökten tedavi etmediğini, yalnızca egzersiz öncesi geçici bir rahatlama sağladığını belirten uzmanlar, egzersizde de "ne kadar çok, o kadar iyi" mantığının yanlış olduğuna dikkat çekiyor. Ağrının yoğun olduğu dönemlerde omuzu zorlayarak yapılan agresif germe hareketlerinin aksine, hassasiyete uygun ve fizyoterapist kontrolünde yürütülen kontrollü egzersizlerin tercih edilmesi gerekiyor.

Kortikosteroid Enjeksiyonu ve Fizik Tedavi İş Birliği

2026 yılında yayımlanan güncel bir sistematik derleme ve meta-analiz çalışması, fizik tedaviye eklenen eklem içi kortikosteroid enjeksiyonunun, tek başına fizik tedaviye kıyasla kısa dönemde omuz fonksiyonlarında ve hareket açıklığında çok daha fazla iyileşme sağladığını gösterdi. Özellikle erken ve ağrılı dönemde yapılan enjeksiyonların, hastanın yaşam kalitesini artırmada önemli bir rol oynadığı vurgulanıyor.

Vitamin D, Magnezyum ve Diyet İddiaları Kanıtsız

Toplumda sıkça dile getirilen Vitamin D, magnezyum, omega-3 veya özel "antiinflamatuvar diyetlerin" donuk omuzu tedavi ettiğine dair güçlü bir klinik kanıt bulunmuyor. Diyabet ve tiroid hastalarında daha sık görülen donuk omuz için rutin takviye kullanımı yerine, hekim değerlendirmesiyle ilerlemenin ve doğru tanı konulmasının hayati önem taşıdığı ifade ediliyor.

Manşetler