Obezite Sınıflandırmasında Yeni Yaklaşım: Klinik Obezite ve Klinik Öncesi Obezite Ayrımı
Çin, İngiltere, ABD ve İspanya'daki araştırma gruplarının iş birliğiyle toplam 844 bin 108 yetişkinin verilerinin incelendiği kapsamlı bir çalışma Nature dergisinde yayımlandı. Çalışmada obezite, organ işlevlerinde bozulmaya yol açan "klinik obezite" ve henüz bu tür bir bozulmaya neden olmayan "klinik öncesi obezite" olmak üzere iki ayrı kategoride ele alındı. Yalnızca vücut kitle indeksinin (VKİ) kullanılmasının, katılımcıların yüzde 1,2 ila 3,1'inin obez olarak fazla, yüzde 5,2 ila 8,6'sının ise eksik sınıflandırılmasına yol açtığı tespit edildi. Bel çevresi ve bel-boy oranının da değerlendirmeye dahil edilmesiyle obezite yaygınlığının ülkelere göre yüzde 3,3 ila 7,4 oranında arttığı görüldü.
Ölüm Riskinde Belirgin Fark, Kişiselleştirilmiş Sağlık Hizmeti Vurgusu
Başlangıçta klinik öncesi obezitesi bulunan kişilerin yüzde 77,4 ila 91,3'ünün 10 yıl içinde klinik obeziteye ilerlemediği belirlenirken; klinik obezitesi bulunanların herhangi bir nedenle hayatını kaybetme riskinin, organ işlev bozukluğu bulunmayanlara kıyasla yüzde 69 daha yüksek olduğu saptandı. Klinik öncesi obezitede ise bu risk artışının yüzde 19 olarak hesaplandığı bildirildi. Araştırmanın yazarlarından Prof. Francesco Rubino, VKİ'nin tek başına hastanın durumunu veya ihtiyaç duyduğu bakımı gösteremediğini belirterek, yalnızca VKİ'ye dayalı tek tip tanımın kişiye özel sağlık hizmeti sunulmasını engellediğini ifade etti. Uzmanlar, tanı sürecinde VKİ'nin yanı sıra bel çevresi gibi vücut yağ oranı ölçümleri ile kilo kaynaklı organ işlev bozukluklarının da mutlaka dikkate alınmasını öneriyor.
