BİTKİ ANSİKLOPEDİSİ

Diğer İsimleri : Ömerotu, Mayaotu, Haşişet-ül-dinar, Humulus lupulus, Houblon grimpant

Botanik Bilgi : Kendirgiller familyasından; belli mevsimde kısmen ölen, çok yıllık tırmanıcı bir bitkidir. 7,5 m’ye kadar uzayabilir. Kırmızımsı yeşil renkli ince ve sert gövdesi, neyi bulursa ona sarılıp uzar; ama yaz sonunda yapraklarıyla birlikte ölür. Ertesi yıl aynı kökten yeni sürgünleri çıkar. Asmanınkileri andıran yaprakları uzun saplı, 3-5 parçalı, iri, karşılıklı dizili, kenarları dişli, normal yeşil renkli ve kalp biçiminde olur. Yaz sonunda açan kozalakçığa benzeyen sarımsı yeşil renkli dişi çiçek tomurcuklan olgunlaşınca irileşir ve kâğıdımsı bürgülere dönüşür. Bitkinin erkek çiçekleri ayrı bitkide açar. Şerbetçiotu bitkisi tohumuyla, kökleri bölünerek ya da genç sürgünleri  ilkbaharda sökülüp ayrı yere dikilerek çoğaltılır.

Yetiştirildiği Yerler : Vatanının Doğu Akdeniz ülkeleri olduğu tahmin edilen bitki, bira endüstrisi için Avrupa’da geniş ölçüde tarımı yapılan bitki, ülkemizde aynı amaçla Bilecik ve Bursa yörelerinde üretilmekte, ayrıca Kuzey Anadolu’da kendi kendine doğada yetişen şerbetçiotu örnekleri seyrek de olsa görülmektedir.

Toplanması - Saklanması : Eylül ve Ekim aylarında toplanan kozaklar havadar ve kuru yerlerde kurutulduktan sonra kaldırılır. Şerbetçiot pulcukları daha yoğun reçine içerdiğinden bazen sadece bu pulları yapraklarından ayrılarak elenir ve kullanılır.

Bilinen Bileşimi : Şerbetçiotu bitkisi uçucu yağ, acı maddeler (humilon, lupulon), reçine, tanen ve mum içerir. Dişi çiçekleri strobili lupuli adlı bir maddeyi oluşturur. Bu madde en az 1200 yıldan beri bira yapımında kullanılmaktadır.

Faydaları :

Hafif bir yatıştırıcıdır.

İdrar söktürücüdür.

Kullanım Şekli : 1 tatlı kaşığının üzerine 1 bardak kaynar su dökülerek 10-15 dakika demlendirilip çay hazırlanır. Bu çaydan günde bir bardak içilir.

UYARI :  Uzun süre kullanımlar:               

Erkeklerde  şehveti yok edici (anafrodizyak) etki gösterir.

Bayanlarda adet düzensizliklerine neden olabilir.