BİTKİ ANSİKLOPEDİSİ

Diğer İsimleri : Zencebil, Zingiber, Ginger, Gingembre

Botanik Bilgi : Zencefilgiller familyasının örnek bitkisidir. Zencefil 1-2 metre boyunda çok yıllık bitki olup yurdumuzda yetişmez. Gövdesinin boruyu andıran bir duruşu vardır. Yapraklı sürgünler 1-2 metre boyunda olabilirken çiçek koçanını taşıyan sürgün 20 cm boyundadır. Çiçek koçanı 4-6 cm büyüklüğünde olup kozalağı andırır. Bu kozalak şeklindeki esmerimsi yaprakların altından çıkan çiçek sapları üzerinde çiçekleri bulunur. Kökleri yumru gibi birbirine bağlı, yassı, boynuz gibi ve etlimsi olup bu köklerle çevresine yayılır.

Yetiştirildiği Yerler : Anayurdunun Güneydoğu Asya olduğu sanılmakta, günümüzde Hindistan ve Malezya ile diğer bazı tropikal bölgelerde yetiştirilmektedir.

Kullanım Şekli :  Kurutulup öğütülerek toz haline getirilmiş kökleri ekmek, tatlı, pasta, şarap ve bazı likörlerin yapımında kullanılır. Ayrıca zencefil tozu, baharat olarak da tüketilir.

Toplanması-Saklanması : Sonbaharda yaprakları solup döküldükten sonra kökleri çıkartılarak iyice yıkanır, dış kabuğu soyulup ve bir gece soğuk suda bekletildikten sonra güneşte kurutulur.

Bilinen Bileşimi : Zencefil zingiberon, zingiberol, fellandron, borneol, sineol sitrali içeren uçucu yağ ile nişasta, yapışkan bitki sıvısı ve reçine yönünden zengindir.

Faydaları :

Mide ve bağırsak gazını sökme özelliği vardır.

Mideyi yatıştırır.

Vücuttaki kan dolaşımını hızlandırır.

Bedeni ısıtır, terlemeyi sağlar.

Hazırlanan çayı ile gargara yapılırsa boğaz ağrılarını geçirir.

Kas incinmelerinde haricen kullanılarak masaj yapılır.

Kullanım Şekli :  Zencefil tozundan 1,5 tatlı kaşığı, 1 bardak su içine konularak ocakta su kaynayıncaya kadar beklenilir. Ateş kısılarak 5-10 dakika daha ısıtmaya devam edilir.